Hoi, ik ben Wout

Via een multidisciplinair traject kreeg ik de keuze voor hulp van een psycholoog of wandelcoach. Na beide websites goed te hebben bekeken koos ik voor de wandelcoach. De doorslaggevende factor was dat Wout (o.a.) HSP coaching doet. Ik wist al langer dat ik HSP-er ben (HSS variant met ook ADHD), maar er goed mee kunnen omgaan, dat lukte me nog niet. Ik zag het altijd als een last waar ik graag vanaf wilde. Het merklogo RESET op mijn jas vond Wout een mooie benaming van mijn doel. Ik kan nu zeggen dat die benaming zeker perfect was, want ik voel me een heel ander mens. Komende van continue struggelen met o.a. mijn perfectionisme, hoge verantwoordelijkheidsgevoel, lat hoog leggen (voor mezelf én anderen), van alles moeten van mezelf, altijd maar “aan” staan, aan van alles beginnen maar niet afmaken, faalangst, weinig zelfvertrouwen, snel overprikkeld zijn of getriggerd voelen door anderen. Met als resultaat een lege batterij en een kort lontje. Met Wout ben ik mijn eigen handleiding gaan leren kennen en leerde langzaamaan beter omgaan met mijn HSP/HSS. Ik leerde mezelf accepteren zoals ik ben, vóelen wat ik wil of nodig heb (naar mijn lichaam luisteren) en vooral vertragen. Leren focussen op 1 ding tegelijk i.p.v. alles tegelijk willen doen. Ook ben ik besluitvaardiger geworden doordat ik nu beter naar mezelf en mijn gevoel luister. En vervolgens ook actie te ondernemen i.p.v. te blijven hangen in mijn besluitvorming omdat ik het té goed wil doen, de perfecte keuze wil maken. DOEN blijkt het sleutelwoord. Ik merk ook echt dat ik op verschillende gebieden meer in beweging ben gekomen en dat bevalt me goed! Verder neem ik tussendoor wat vaker rustmomentjes om mijn batterij op te laden en/of te ontprikkelen. Neem niet meer zo snel verantwoordelijkheid over van anderen, maar laat die waar het thuis hoort. Ik voel me veel rustiger, zelfbewuster en heb meer zelfvertrouwen gekregen. Ik sta ook vaker stil bij hoe ik me voel en wat ik (op dat moment) nodig heb, i.p.v. maar door en door te blijven gaan. Het was niet altijd makkelijk, maar het spiegelen en de zet in de juiste richting was precies wat ik nodig had om mijn vaste patronen te doorbreken. Super bedankt Wout!

Ik heb me gemeld omdat ik vastliep in mijn gevoel. Het voelde alsof mijn hart op slot zat. Ik kon geen diepgaande gesprekken meer voeren, niet meer echt een luisterend oor zijn en was vooral bezig met zorg voor anderen. Ergens onderweg was ik mezelf kwijtgeraakt. Mensen om mij heen zeiden regelmatig: “Zorg nu ook eens een keer voor jezelf.” Maar eerlijk gezegd wist ik niet meer hoe. Zo begon bij Wout de zoektocht naar mezelf. In het begin dacht ik dat vooral de wandelsessies de opdrachten waren: wandelen, praten, luisteren en daarna weer naar huis. Gaandeweg ontdekte ik dat het echte werk juist tussen de wandelingen door gebeurt. Wout stelt vragen, houd je een spiegel voor en geeft inzichten waarmee je vervolgens zelf aan de slag moet. Soms zijn die inzichten mooi, soms confronterend. Want als je jezelf onderweg bent kwijtgeraakt, heeft dat niet alleen gevolgen voor jezelf. Het heeft ook invloed op de mensen die dichtbij je staan. In mijn geval is er in die periode iets heel dierbaars beschadigd geraakt: mijn relatie. Ik hoop oprecht dat ik, vanuit wie ik nu weer aan het worden ben, kan herstellen wat toen kapot is gegaan. Of dat uiteindelijk lukt, heb ik natuurlijk niet alleen zelf in de hand. Wat ik wél in de hand heb, is wat ik met mezelf en met de lessen uit dit traject doe. Misschien is de grootste verandering dat mijn hart niet meer op slot voelt. Ik durf weer te voelen, te praten en te luisteren. Naar anderen, maar vooral ook naar mezelf. Wout, bedankt voor je begeleiding, eerlijkheid en de spiegels die je me hebt voorgehouden. De wandelingen zetten iets in beweging, maar de echte verandering vindt plaats tussen de wandelingen door. Ik heb mezelf weer teruggevonden en wil mezelf nooit meer uit het oog verliezen.

In mei heb ik me ziekgemeld omdat mijn emmertje simpelweg overliep. Een combinatie van factoren had geleid tot een bore-out. Na een – achteraf gezien – veel te lange tijd van maar doorgaan, was de grens bereikt. Ik was mateloos verveeld geraakt door de eentonigheid in mijn werk, waar de focus volledig op één aspect was komen te liggen en elke ontwikkeling ontbrak. Ook privé kabbelde het maar een beetje voort met een kleine sociale kring. Als introvert persoon lag er bovendien een uitdaging op het gebied van communicatie. Mijn taak en doel waren duidelijk: ik wilde ervoor zorgen dat ik me in mijn werk weer volledig naar mijn capaciteiten kon inzetten en me kon blijven ontwikkelen. Privé wilde ik graag een wat bredere kring opbouwen en meer verschillende ervaringen opdoen. Omdat de wachttijd bij de GGZ minimaal zes weken was, kwam ik na een zoektocht op internet gelukkig uit bij Wout Delen. Na een fijn kennismakingsgesprek stelde Wout een plan van aanpak op. Zodra mijn werkgever akkoord was, zijn we meteen begonnen met een traject van twaalf sessies in de mooie bossen bij Geldrop. De eerste prioriteit was om weer in balans te komen door mijn zintuigen actief te gebruiken, dagelijks in de natuur te wandelen en een vast dag- en weekritme op te pakken. Om meer inzicht in mezelf te krijgen, heb ik de Myers-Briggs Type Indicator (MBTI) test gedaan. Hier zijn we best diep op ingegaan, wat erg verhelderend werkte voor mijn intrinsieke drijfveren, uitdagingen en valkuilen. Van hieruit hebben we via verschillende technieken, zoals het levenswiel, concrete doelstellingen geformuleerd. Daarbij hebben we de belangrijkheid, urgentie, motivatie en prioriteit hiervan bepaald. Dat klinkt heel simpel, maar het zet je wel enorm aan het denken. Dit alles heeft op alle vlakken heel behoorlijk gewerkt. Ik ben me bewust geworden van mijn valkuilen en heb handvatten gekregen om die te omzeilen. Van de positieve kant bekeken weet ik nu beter wat ik juist wél moet doen om me beter te voelen en goed te functioneren. Al met al ben ik nu een heel stuk verder dan aan het begin van het traject. De grootste uitdaging is nu om de verbeteringen in mijn houding en levensstijl vast te houden, en niet onbewust te kiezen voor de bekende, makkelijke weg die er in de loop der tijd is ingesleten. Reflecterend op het traject en het geleerde ben ik best wel tevreden. In het begin had ik moeite met het accepteren van mijn situatie en ik had ook wel enige scepsis ten aanzien van het begrip “coaching”. Als die acceptatie wat sneller was gekomen, had ik achteraf gezien meer tijd gehad om te besteden aan het verbeteren van mijn mindset, gewoontes en uiteindelijk mezelf. Het belangrijkste wat ik heb geleerd, is wat er voor mij écht toe doet om me goed te voelen: ontwikkeling, zowel op intellectueel als sociaal vlak. Nu kan ik daar bewust op sturen en heb ik concrete manieren geleerd om dat te versterken.